Of je nu tijdelijk piekert omdat je het druk hebt. Of omdat je in een burnout zit. Hier volgen wat praktisch tips:
Piekeren, we doen het allemaal. Mijn cliënten piekeren soms als ze ontevreden zijn over hun werk “maar wat dan wel?”. Managers die zich afvragen “waarom krijg ik mijn team niet mee?”.
Mensen met stress of zelfs burnout kunnen vaak niet meer stoppen met piekeren. Het gaat maar door. Ook hoor ik vaak dat ze piekeren over de burnout: “Word ik nog wel beter?” en “Ik kan toch niet nu uitvallen dan hebben mijn collega’s het nóg drukker”.
Het is iets geks. Normaal doet ons lichaam alles om zich te herstellen. Maar piekeren lijkt zo zinloos. Waarom doen we het dan toch? Omdat ons brein is gemaakt om problemen op te lossen. En dat is wat we denken te doen tijdens het piekeren. Helaas resulteert de ‘loop’ van het piekeren in slechtere oplossingen. En juist als we op bed liggen en ons brein komt tot rust, dan is een uitstekend moment om nog een volop te piekeren. En dan?
Pak pen en papier en schrijven!! Dit kan bijvoorbeeld zoals Julia Cameron 35 jaar geleden predikte: the morning pages. Elke ochtend 4 pagina’s schrijven, ook als je niks te melden hebt. Het brengt je creativiteit op gang. En het helpt dus ook als je neiging hebt tot piekeren.
SCHRIJF. ALLES. OP.
Alles? Ook dingen die je zelf ‘Bananas’ vindt? Jazeker ook juist dat. Want als we onszelf veroordelen is dat nog meer piekervoer. Dus schrijf alles op. Al je zorgen groot en klein. En nog meer. Alles en alles eromheen.
En dan? Als je alles hebt opgeschreven: dan ga je onderscheid maken. Let op onderscheid maken is niet oordelen. Maar alleen onderscheid maken: wat is reëel en wat is irreëel? De irreële dingen, daar glimlach je naar. Morgen schrijf je misschien hetzelfde op, maar nu ga je met de reële dingen verder. Die onderstreep je of je zet ze op een rij.
En ten slotte maak je onderscheid tussen waar je invloed op hebt en waarop niet. Te groot voor jou? Dan laat je het. De grote wereldzaken waar je geen invloed op hebt, laat je gaan. De tip van de Dalai Lama om je tot te grote zaken te verhouden: zet een timer op 10 minuten. Laat het binnen en voel het. Als de wekker gaat laat je het weer. Accepteer dat je niet de hele wereld kan dragen.
De dingen die reëel zijn en waar je wel invloed op hebt? Dat is waarschijnlijk een overzichtelijker rijtje.
Die ga je dan ook doen. Schrijf je middenin de nacht, dan kijk je er morgen naar. Als je dit overdag doet, kun je misschien meteen beginnen. En als het niet uitkomt nu, dan zet je het in je agenda. Is het teveel, dan stel je prioriteiten. Wat is zo belangrijk dat je ermee wil beginnen?
Check nog even er zaken tussen staan die eigenlijk jouw verantwoordelijkheid niet zijn. Die kun je ook laten. Of teruggeven aan degene die het jou probeerde te laten opknappen;-)
Toch nog grote of complexe zaken? Aarzel niet om hulp te vragen. Bijvoorbeeld bij het stellen van prioriteiten. Of als een reële kwestie waar je wel invloed op hebt te groot of te ingewikkeld is. Vraag hulp: aan je partner, je collega, een vriend of vriendin, de buren, wie dan ook.
En zijn het problemen op je werk of je persoonlijke ontwikkeling? Dan bel je mij.
